Each branch tipped
with a folded cone, gasping
like fish in air:

Spring is late, limping.

Now a goldfinch flits
by the feeder — a daffodil
with wings.

شاخه‌های دراز
با کمرهای خمیده، نفس‌نفس‌زنان
درست مثل ماهی در هوا
شاخه‌ها از تحمل برف و سرمای زمستان خمیده شده‌اند و در انتظار تنفس هوای بهاری بی‌قرارند
!و بهار! لنگ‌لنگان! دیر کرده است
در اتاوا، بهار همیشه دیر میاد!
حالا، سهره‌ای می‌پرد
تا کنار ظرف دانه‌ها – نرگسی زرد
!با بال
مردم با ریختن دانه برای سهره‌های مهاجر به اونها خوش‌آمد و سهره‌ها به نوبه‌ی خود، آدم رو به یاد نرگس زرد میندازن که خودش نماد دیگری از بهار اینجاست - والبته بهار تنبل هنوز نیومده


 

نوشته شده توسط نرگس در جمعه 1387/12/30 ساعت 11:5 موضوع | لینک ثابت