فرشته کوچولو

*خیلی خنده داره که گاهی یه شادی یا یه شوخی حتی در جمع خانواده ات با مخالفت رو به رو بشه

تو این روزا که سعی می کنی در عین همه مشکلات بخندی

سعی می کنی شکرگزار خدا باشی

سعی می کنی بگی "بی خیال هرچی که ندارم"

بگی می خندم چون سلامتی دارم

سلامتی خودم و کسانی که دوستشون دارم

اما هرچی سعی می کنی نه تنها درکت نمی کنن، نه تنها خودشون آدمای شادی نیستن، نه تنها... ، حتی با کمی شوخی  تو در مورد مسائل کوچک هم برخورد می کنن، انگار که زشت ترین کار دنیا رو انجام دادی!!!

می خوای بگی هیچی مهم نیست

اما نمی تونی بخندی

گاهی که نگاه می کنی می بینی حدود دو ماهه به جز لبخند حتی یه بار هم خنده، نه اونطوری زیاد و بلند بلند، از ته دل نداشتی!

یه خنده که حداقل توی بدنت هورمون شادی ترشح بشه و خود به خود کمک کنه آروم بگیری!

**از نظر علمی خوندم که حتی اگه شاد نیستین سعی کنین حالت چهره تون شاد و خندان باشه، اینطوری خود به خود با حرکت اعضای صورت، هورمون شادی ترشح میشه و باعث میشه شما احساس خوبی داشته باشید!

پس بخندید! حتی الکی! حتی با یه بهانه کوچیک!

***دلم نمی خواد زندگیم اینجوری بگذره

دلم هوس کرده برم یه کنسرت (تا حالا نرفتم) و تا میتونم اونجا شادی کنم و جیغ بکشم!

*!!!؟ نمی دونم چرا خیلیا نمی تونن ببینن یه نفر هم خدا رو قبول داشته باشه، هم سعی کنه شاد و درست زندگی کنه!! یا نمی دونم چرا بعضیا، بعضی رفتارهای غلط و تعصبی و ... افرادی که بخشی از قوانین دین رو رعایت می کنن به حساب دین می زارن و میگن که از دین متنفرن!! یعنی هرکس که ظاهرش پوشیده باشه (حالا نمیگم چادر) حتما دین کامل رو داره و اگه اشتباهی کرد لابد دین بده!! یا نه اگه کسی ظاهرش خیلی پوشیده نیست اما رفتارش خوبه دیندار نیست!!

یعنی هیچ فرد خارجی نمیتونه کسی باشه که خدا ازش راضیه؟!

چرا باید خوش اخلاقی و رعایت حق دیگران و خوب کار کردن و احترام گذاشتن که شاید توی دین خیلی مهمتر از حجابه فراموش بشه!!

"کاش حداقل خودم می تونستم کمی از اینهایی رو که می نویسم رعایت کنم!!"

نوشته شده توسط نرگس در دوشنبه 1388/01/03 ساعت 11:58 موضوع | لینک ثابت