فرشته کوچولو

یه روز شلوغ

fereshtekuchulu — Wed, 04 Nov 2009 19:09:18 GMT

امروز صبح سر کار منو بردن تو سایت، قسمت کوره ها... حسابی خسته شدم! یکی از کوره ها به خاطر بارندگی دیروز خاموش بود و امروز می خواستن روشنش کنند. یه کوره ۱۸۰ تنی رو تصور کنید که پر از مذاب میشه! نمی دونید چه سر صدایی میشه وقتی تازه روشنش می کنند... سر و صدای قوس الکتریکی خیلی زیاده... عظمت اونجا یه جورایی آدم رو می ترسونه... راستش می ترسم اما با ترسم می جنگم... حرارت ۱۳۰۰... واقعا گرم و خطرناکه... تا حالا چندین نفر اونجا سوختن و یا مردند!!! بار اول که رفتم تو سایت حسابی ترسیدم... اولش اینقدر تو شوک بودم که نمی شنیدم چه توضیحاتی میدند برام!!! اما الان دیگه نه زیاد! هم جالبه و هم ترسناک! اما به دیدنش می ارزه!

من فقط برای بازدید می تونم برم تو سایت! اونم هفته ای یک یا دو بار! حتما باید همراه با یک مسئول برم! خلاصه اینکه جاتون خالی!

امروز ظهر از توی سایت سریع خودم رو رسوندم بیرون و مرخصی گرفتم، آخه باید می رفتم دکتر واسه لیزر! بعد اومدم خونه و استراحت کردم و بعد امتحان زبان داشتم و بعد هم یه سر به چشم پزشک و حالا اینجام! فردا میرم تهران!

برای من این بار تهران رفتن هم خوبه و هم بد! خوب به خاطر اینکه احتمالا عشقم رو می بینم و بد واسه اینکه برای دکتر دارم میرم اونجا! خدا کنه دکتر نگه بازم جراحی! حسابی نگرانم! سه روز مرخصی گرفتم واسه تهران رفتن! اما اگه عمل بخواد.....

خواست خدا!!!!!

fereshtekuchulu — Sat, 31 Oct 2009 16:17:06 GMT

صبح ها ساعت ۵:۴۵ بیدار میشم و نماز می خونم و صبحانه می خورم و آماده می شم و ساعت ۶:۳۵ باید سر خیابون منتظر سرویس باشم و برم سر کار...هر روز صبح وقتی از خونه می زنم بیرون کوچه خلوته و سعی می کنم یه لبخند رو حتی شده زورکی روی لبهام بنشونم... از کنار خونه ها که رد می شم به شاخه های درختان که این روزا به خاطر هوای بهاری اینجا سبزتر شدن سلام می کنم و ته دلم یا حتی گاهی کمی آروم با خدا درددل می کنم و ازش تشکر می کنم.

رنگ سبزشون منو سر حال میاره... خواب رو هر چه بیشتر از چشمام دور می کنم و سعی می کنم به لحظه های بیکار توی شرکت فکر نکنم... کلی کتاب انگلیسی و جزوه ارشد با خودم می برم، جدیدا کار کامپیوتری مربوط به کوره ها رو بهم دادن... اما بازم زمان سخت می گذره... روحیه من هیچ وقت با پشت میز نشینی سازگار نبوده اما خب چه میشه کرد.. باید تحمل کرد... یک سال دنبال کار گشتم و هیچی جور نشد... حالا به راحتی دست از سر این کار بر نمی دارم مگر اینکه کار بهتری پیدا بشه.

اونقدرا هم بد نیست... به خودم روحیه میدم... حتی با صدای رادیو توی سرویس هم سعی می کنم انرژی بگیرم.

من باید قوی باشم...

انگار خدا داره به زور منو وادار می کنه و شرایط رو جور می کنه تا کار پیدا نکنم و درس بخونم... شاید خنده دار باشه اما مدتیه حس می کنم خدا می خواد من درس بخونم و ارشد شرکت کنم!!! آخه من با توجه به اینکه محدودیت مکانی برای کار ندارم و هر جا که پیدا شده سریع مراجعه کردم و خودم رو رسوندم بازم جور نشده... حالا هم این کار جور شده که از بس بیکارم می شینم درس می خونم!!!

تحمل سخت

fereshtekuchulu — Sun, 25 Oct 2009 14:02:22 GMT

احساس می کنم روحم داره می پوسه... چیزی نمی گم... غر نمی زنم... شاید از خدا هم خجالت می کشم... از خودم هم همینطور... اینجا که میرم انگار نمی خوان هیچی یادم بدن... همش بیکارم... نشستم اونجا از صبح تا عصر یا زبان می خونم یا درس می خونم یا جزوات مربوط به اونجا رو... اما بازم دارم دیوونه میشم... از بس دنبال کار گشتم دلم نمیاد ولش کنم... می خوام صبر کنم شاید یواش یواش عوض بشه همه چیز... کلافه ام...

اینم از کار... ببخشید کارورزی ما...

امروز هم خیلی دلم گرفته...

کار

fereshtekuchulu — Thu, 15 Oct 2009 09:40:07 GMT

سلام

بعد از مدتی که کامپیوترم خراب بود و در دست تعمیر بالاخره تونستم بیام و بنویسم. تو این فاصله اتفاقایی افتاد که مهترینش شروع به کار من بود در یک شرکت بزرگ به عنوان کارورز. البته فعلا یک دوره های آموزشی داره که باید بگذرونم. از ساعت 7 صبح تا 4 بعد از ظهر باید برم اما فقط از ساعت 8:30 تا 12 کلاس هست و بقیه اش رو باید تو یه اتاق بشینم. خیلی خسته میشم اما شنبه آخرین کلاسه و انشاالله از روز یکشنبه منو می فرستن به واحدی که باید توش کار کنم.

امروز هم رفتم لباس فرم اونجا رو گرفتم. با اینکه خودم همیشه خیلی ساده و پوشیده هستم اما بازم گیر میدن.

امروز خواهرم کلی برام از محیط کاری و حسادت در اون محیط ها و اتفاقات مختلف تعریف کرد و کلی نصیحتم کرد. برخورد درست در این محیط ها خیلی سخته. آخه من همیشه آدم روراستی بودم و اینکه اینجا بقیه می تونن از سادگی من استفاده کنن و باید حواسم جمع باشه، خیلی سخته...

** داره پخش میشه، شما هم گوش کنید:

تصویر رؤیا

شب از مهتاب سر می‌ره
تمام ماه تو آبه
شبیه عکس یک رؤیاست
تو خوابیدی جهان خوابه

زمین دور تو می‌گرده
زمان دست تو افتاده
تماشا کن سکوت تو
عجب عمقی به شب داده

تو خواب انگار طرحی از
گل و مهتاب و لبخندی
شب از جایی شروع می‌شه
که تو چشماتو می‌بندی

تو رو آغوش می‌گیرم
تنم سر ریز رؤیا شه
جهان قد یه لالایی
توی آغوش من جا شه

تو رو آغوش می‌گیرم
هوا تاریک‌تر می‌شه
خدا از دستهای تو
به من نزدیک‌تر می‌شه

زمین دور تو می‌گرده
زمان دست تو افتاده
تماشا کن سکوت تو
عجب عمقی به شب داده

تمام خونه پر می‌شه
از این تصویر رؤیایی
تماشا کن، تماشا کن
چه بی‌رحمانه زیبایی

احساس

fereshtekuchulu — Sun, 04 Oct 2009 05:24:50 GMT

تولدم

fereshtekuchulu — Sat, 03 Oct 2009 05:39:18 GMT

امروز تولد منه و بهترین هدیه ای رو که میشد از عشقم گرفتم...

فکر می کنم برای تولدم از خدا هم هدیه خوبی گرفتم... امروز میرم برای گزینش... امیدوارم کارورزی جور بشه...

*خدایا به خاطر همه چیزایی که بهم دادی ممنون

منِ دلگیر

fereshtekuchulu — Thu, 01 Oct 2009 15:33:45 GMT

ترس از عمل

fereshtekuchulu — Wed, 30 Sep 2009 07:00:18 GMT

وقتی به هوش اومدم شروع کردم به تعریف کردن از ترسم و اتفاقایی که تا قبل از بیهوشی افتاد بود، یه کم که گذشت دیدم خواهرم می خنده!

خواهر: دیگه بسه! چند بار تکرار می کنی!!!

من با تعجب: من که تازه به هوش اومدم! کی برات تعریف کرده؟؟؟

خواهر با خنده: خودت!

من بازم با تعجب: من؟؟؟ چطور؟

خواهر: یه کم پیش همه اش رو تعریف کردی و بعد دوباره خوابیدی!

من: من؟ ولی من یادم نمیاد! جدی جدی توی بیهوشی همه چیز رو تعریف کردم؟

خواهر: بله!

من: دیگه چی گفتم؟

خواهر: از رفتنت توی اتاق عمل و اینکه چیکار کردن و چی دیدی تا بیهوش شدی!

من: ...

* درد زیادی نکشیدم... اما اگه برای بار دوم باشه دیگه جرأت ندارم... از اون لوله و خون توی کیسه و تو خونه خوابیدن بعد از عمل بدم میاد...

** بازم آبان باید برم تهران... دکتر ببینه و اگه بگه عمل... من چیکار کنم!!!

نظرٍ خدا

fereshtekuchulu — Tue, 29 Sep 2009 09:30:08 GMT

انگار خدا بالاخره نظری به من انداخت! شاید هم داشته و من درک نمی کردم! به هر حال ازش ممنونم...

ایندفعه نامه ام برای کارورزی به مدت ۱۱ ماه در --- که خیلی هم بزرگ و معروف است پذیرفته شد... البته هنوز باورم نشده! آخه پیش اومده که گفتن باشه ولی بعد خراب شده هم چیز... دیگه الکی ذوق نمی کنم... تا وقتی روز اول کاری رو شروع نکنم باور نمی کنم!

البته گفتن چهارشنبه و پنج شنبه خبرم می کنن که کدوم واحد باید کار کنم و انشاا... از شنبه شروع به کار می کنم!!!

حالا باید دید چی میشه! امیدوارم بتونم از پسش بر بیام و کار یاد بگیرم! توی صنایع و کارخانجات فضای مناسبی نیست و تحملش خیلی سخته... می دونم اما من باید صبور باشم! فکر نکنم بعد از کارورزی منو همونجا استخدام کنند آخه خیلی بزرگ و سخت گیر هستن و بیشتر پارتی بازیه! اما خوب هیچی هم نباشه برام سابقه کار میشه

*عشقم بالاخره وبسایتش رو آپ کرد! خوشحالم که فرصت کرد، آخه می دونم خیلی وبسایتش رو دوست داره! و نوشتن رو ... اونم توی کارخونه کار می کنه! و فرصتش خیلی کمه!

اون منو تشویق به نوشتن کرد... البته وبلاگ منو ندیده...

صبح با چند قطره اشک شوق

fereshtekuchulu — Sun, 27 Sep 2009 06:13:18 GMT

صبح بیدار میشی و یه چیزی می خوری و میری تو یه اتاق میشینی و سعی می کنی درس بخونی!... دیگه اول صبح نیازی به کولر نیست و بدون صدای کولر خیلی آروم نشستی... ناگهان صدای اس ام اس به گوشت میرسه... می دونی که احتمالا مثل همیشه خودشه... خوشحال گوشی رو بر میداری... اما... اشک شوق تو چشمات جمع میشه... "هیش. فسقلی خوابیده! صداشو در نیار، می خوام اینو بزارم زیر بالشش. فکر کنم بیدار شه حسابی گیر بده،۱۲۲۹....،هیش..."

درسته! شماره اعتبار ایرانسل است! اما فقط لحن گفتارش کافیه تا اشک رو تو چشمای من بیاره!

*شایدم من زیادی احساساتیم اما وقتی اینطوری حرف میزنه نمی تونم جلوی خودم رو بگیرم!

** من ازش خواستم فعلا که عاقبتمون معلوم نیست زیاد برای هم خرج نکنیم و خودمون رو تو دردسر نندازیم... به خصوص که نیاز به پس انداز کردن هست برای به هم رسیدن! اگر یه موقع خدای نکرده جور نشه، اینطوری مدیون هم نمی مونیم!

*** برامون دعا کنید...